Polakom bezsprzecznie Wiedeń kojarzy się z odsieczą wiedeńską Jana III Sobieskiego. W roku 1683 Wiedeń po raz kolejny oblegany był przez wojska tureckie. O jej odparciu zadecydowała bitwa połączonych sił cesarsko-polskich pod dowództwem wspomnianego Sobieskiego ze dwustutysięczną armią turecką, 12 września. Wezyr Kara Mustafa wolał zarządzić egzekucję własną, swojej żony i ulubionego strusia, niż dać się pojmać niewiernym chrześcijanom lub powrót w niesławie do domu.

Od tej chwili możemy mówić o systematycznym i szybkim rozwoju Wiednia w metropolię jaką go znamy dziś. Kwitnie handel, przemysł, kultura i sztuka. W 1713 roku w Wiedniu zarządzono iż następcą tronu, ze względu na brak męskiego potomka, zostanie Maria Teresa. Władcy państw wchodzących w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego po początkowym zaakceptowaniu tej decyzji, rozpoczęli z nią walkę o sukcesję. Poradziła sobie, tracąc jednak Śląsk na rzecz Prus. Cesarzem i mężem Marii Teresy został Franciszek Lotaryński, który nie przeszkadzał małżonce w polityce i wprowadzaniu reform w kraju.

Wiedeń rozwijał się pod panowaniem kolejnych władców aż do epoki napoleońskiej. W roku 1805 został on zajęty przez wojska Napoleona I, który zmusił Franciszka I do złożenia korony cesarskiej. Święte Cesarstwo Rzymskie przestało istnieć.

Po klęsce Napoleona, w latach 1814-1815 w Wiedniu obradował kongres wiedeński, na którym to ustalono nowy porządek Europy. W Wiedniu i całej Austrii rozpoczął się okres biedermeierowski, który zaznaczył się twórczością Johanna Straussa i Franciszka Schuberta.

W roku 1848 doszło do rewolty społecznej w mieście, którego mieszkańcy domagali się dymisji Metternicha i wprowadzenia reform w kraju. Po tym wydarzeniu rozpoczęto pracę nad konstytucją i przeprowadzono wybory. Wkrótce jednak do władzy doszedł Franciszek Józef I, który rozpoczął rządy od zniesienia przywilejów nadanych przez poprzedników. W tym czasie zlikwidowano mury obronne, na ich miejscu budując reprezentacyjną ulicę miasta, Ringstrasse. Za jego panowania doszło też do utworzenia monarchii austro-węgierskiej w 1967 roku w wyniku czego Węgrzy uzyskali znaczną autonomię. Jednocześnie był to okres, w którym poziom życia mieszkańców Wiednia i całego kraju zdecydowanie się podniósł. Powstało wiele budowli, które dzisiaj stanowią reprezentacyjne miejsca miasta i jego atrakcje turystyczne. Jednakże w związku z tym, że w ponad dwumilionowym Wiedniu przenikało się wiele różnych narodowości i kultur, zaczęły pojawiać się pierwsze oznaki ksenofobii, antysemityzmu itp.