Pawilon Secesji

Secesję Wiedeńską utworzyło w 1897 roku dziewiętnastu artystów, jako protest przeciw sztuce konserwatywnej okupującej w owym czasie Künstlerhaus. Założeniem grupy, w której prym wiedli Gustav Klimt, Josef Hoffman, Kolo Moser i Josef M. Olbrich, uczeń Otto Wagnera, miało być prezentowanie bieżących tendencji w sztuce oraz pokonanie granic historyzmu.

W 1898 roku Olbricht wybudował w Wiedniu osobny pawilon wystawowy, w którym wystawiać mieli właśnie członkowie grupy secesyjnej. Charakterystyczną cechą tego budynku jest olbrzymia złota kula umieszczona w wieżyczce dachu. Mieszkańcy miasta zwykli nazywać ją "pozłacaną kapustą" oraz maszkarony umieszczone nad wejściem, w których z uszach zamiast kolczyków wiszą węże. Nad bramą wypisano hasło: "Epoce właściwą jej sztukę, sztuce wolność". Obecnie Pawilon Secesji, swoim odwiedzającym oferuje również kawiarnię na wolnym powietrzu.

W 1902 roku odbyła się wspólna wystawa secesjonistów, którą postanowili oni związać tematycznie z Beethovenem. Gustav Klimt namalował fresk poświęcony kompozytorowi. Miał być dziełem tymczasowym, ale został zrekonstruowany i można go obecnie oglądać w suterenie budynku. Dzieła w niej wystawiane nawiązują do pierwotnego ideału wystawiania sztuki współczesnej i czasem naprawdę trzeba się zastanowić co i gdzie jest pokazywane. Jak to stwierdziła pracująca niegdyś w tym gmachu bibliotekarka: "Czasami ludzie przechodzą obok prawdziwej sztuki, przekonani, że dane pomieszczenie jest zupełnie puste".