Pałac Schönbrunn

Schloss Schönbrunn, to podobnie jak Hofburg kompleks pałacowo-parkowy. Jest typowym przykładem okazałości austriackiego dworu i baroku w architekturze, jednym z najwspanialszych pałaców barokowych w Europie. W roku 1559, cesarz Maksymilian II nakazał przebudowę młyna na rezydencję myśliwską, a wokół utworzyć zamknięte tereny łowieckie. Obecnie jest to obszar mieszczący się w Parku Schönbrunn, w obrębie 13 dzielnicy.

Jak głosi legenda, nazwa Schönbrunn wzięła się od pewnego polowania w trakcie którego, cesarz Mattias, w pierwszych dniach swojego panowania, natrafił na źródło najczystszej wody, jaką kiedykolwiek pił. Nazwał je Pięknym Źródłem (schöner Brunnen).

W czasie tureckiego oblężenia w roku 1683 posiadłość została spalona, a w roku 1692 cesarz Leopold I postanowił zbudować na jej miejscu nowy pałac letni, jako rezydencję dla swojego syna Józefa. Architektem, który w roku 1695 podjął się tego zadania był Johann von Erlach. Zbudowana przez niego rezydencja jest najczęściej zwiedzanym zabytkiem Wiednia. Budowę ukończono 1700 roku, a jej efekt w żadnej mierze nie przypominał wspaniałego planu pierwotnego. W latach 1744-1749 pałac został zmodernizowany i przebudowany na zlecenie Marii Teresy. Architektem nadzorującym prace był Nikolaus Pacassi. Fasada została pomalowana na jej ulubiony kolor - żółty.

Mimo iż w domyśle była to rezydencja letnia, Habsburgowie zamieszkiwali tu przez większość roku, zajmując liczne komnaty kompleksu. Urodził się tu w roku 1830 cesarz Franciszek Józef, który później poślubił czarującą Sisi. Swego czasu, w latach 1805-1809 zamieszkiwał tu Napoleon Bonaparte, konferując najczęściej w pokoju Im Vieux-Lacque, a w 1918 roku, w Chińskim Salonie Błękitnym abdykował ostatni cesarz habsburski, Karol I.